Na een week in bed met griep, gore mandarijnen en groen uitgeslagen tissues heb ik wel weer eens zin in normaal eten. Je weet wel, een bucket kip van de KFC. Het mag even duren, maar ik dwing mezelf naar de lift, waar ik hard mijn best doe om mijn graftakkenface en letterlijk oogverblindende outfit te negeren in de onaangekondigd schone spiegel. Even begin ik te huilen omdat ik m’n telefoon kwijt ben, maar die blijkt gewoon in mijn bloedeigen linkerhand te liggen. Triestheid tot de dertiende macht. Ik sleep mezelf dramatisch naar de auto, terwijl er een stemmetje in m’n hoofd: ‘Dat is vragen om moeilijkheden’ blaft.
Ik ben de straat nog niet uit of er ligt al bijna een kerel onder mijn auto. Hij schreeuwt iets vaags over mijn koplampen, wat ik echt totaal misplaatst vind in deze toestand. Alsof ik nu zit te wachten op avances. Opgefokt rijd ik door naar de KFC drive, waar ik gezellig aan kan sluiten in een krankzinnig lange rij. Langzaam dringt ’t tot me door dat ik beter in bed had kunnen blijven liggen. Veel tijd om vredig bij deze gedachte stil te staan heb ik niet, want er loopt iemand exorcistisch op m’n auto af. Met m’n laatste kracht draai ik mijn raampje omlaag, waarna een zichtbaar aangeslagen man beleefd in mijn gezicht schreeuwt dat de ‘KAULO KIP’ op is. Daar voegt hij nog aan toe dat het ‘kaulo dertig minuten’ gaat duren.
De man stapt in de auto voor me en gooit ‘m ongecultiveerd naar achteren, om de drive via de stoep te kunnen verlaten. Compleet ontdaan zet ik mijn auto steeds een stukje achteruit, net zolang tot ik de auto achter mij toucheer. Hierop garandeert mijn achterbuurman me een prettig vervolg van deze al zo perfecte avond: ‘Je zit tegen mijn auto aan, trut! Ik spreek je nog wel als we uit de drive zijn.’ Eenmaal aangekomen bij de bestelpaal blijkt die kaulo kip helemaal niet op te zijn. Ik bestel de bucket waar ik allang geen zin meer in heb en wacht op de parkeerplaats netjes op de man die mij nog wel zou gaan spreken. Tot m’n verbazing rijdt hij door, waarna mijn bucket en ik, onverwacht ongeschonden, huiswaarts keren. Terug naar bed.
Alleen maar nette verhalen 