Ik ben altijd als de dood geweest voor de pieten van de Sint. Zodra er ook maar een delicaat klopje op de deur klonk, stikte ik al in mijn pepernoten. Kokhalzend wist ik mezelf geen houding te geven tijdens de wederkerende bezoekjes van de Spaanse bende, waardoor de stokkende koekjes in mijn luchtpijp iedere mogelijkheid tot menselijke communicatie blokkeerden. ‘Ah gut, ze is verlegen,’ zei zo’n geraffineerde piet dan. En of ik dan wel ‘braaf geweest was’. Barbies achterlaten en opzouten, meen ik toen stelselmatig gedacht te hebben. Waar mijn minuscule lichaamshaartjes zo Alfalfa-statisch van werden, waren die spastische pasjes van de pieten. Die ongecontroleerde ledematen, die het zo goedbedoelde strooigoed knetterhard tegen mijn tere lichaampje aan flikkerden. Umheimisch echt.
Maar op een zekere 5 december in de jaren ’90 werd het allemaal nog erger. We woonden in een flattencomplex in Amsterdam-Noord en mijn ouders hadden een Sinterklaas plus twee pieten besteld bij zo’n last minute shit-tering-niemand-kan-of-wil-Sinterklaas-spelen-sinterklaascentrale. Na deze macabere aankondiging schoten mijn ogen voortdurend vluchtig langs de galerijen aan de overkant. Met een bonzend hart observeerde en constateerde ik na enkele minuten een pieten-invasie, die zich verplaatste naar ons blok. Ik schoot in mijn pietenpakje om niet op te vallen, maar de make-over bleek niet nodig te zijn: de pieten hadden het namelijk gemunt op mijn omaatje, die ze veel aandoenlijker achtten dan de gapende gaten in mijn melkgebit.
Het was een angstaanjagend pijnlijke avond. De Sint zat niet helemaal lekker in zijn rol (hoe heet je ook alweer?), zijn staf viel steeds om, de pieten hadden alleen oog voor mijn oma en mijn ouders wisten niet of ze voor deze wanvertoning wilden betalen. Het had ook niet gehoeven, want ik kleurde liever pietenplaten in voor in mijn schoen, terwijl ik in mijn pyjama veilig over ‘t heerlijk avondje zong. Op het moment suprême was de intimidatie gewoon te groot. Pietjes, staakt uw wild geraas.
Alleen maar nette verhalen 