Owen schijnt een enorme lul te zijn. Geen idee wie hij precies is, maar we hebben elkaar vandaag op een nogal sprookjesachtige manier ontmoet. Het kostte me een ons van mijn zwaarlijvige nieuwsgierigheid, maar ik weet nu dan ook alles over zijn seksleven. Het was helaas geen monopoliepositie. De rest van de mensen in mijn coupé kende Owen namelijk al eerder dan ik. Best wel teleurstellend, omdat ik normaal gesproken echt een oplettende reiziger ben. Zeker in de wc-loze sprinters van de NS: je moet je ergens op focussen om je plas op te kunnen houden.
Mijn verlate deelname aan een zichtbaar enerverende show was te wijten aan R. Kelly’s romantische Bump and Grind. Een nummer dat de eerste minuten van het voor mij nog te openbaren spektakel met gemak overschreeuwde. Een oudere vrouw (zeg maar: ‘Trudy’), wist op subtiele wijze mijn aandacht te trekken door venijnig met haar wandelstok naar een of andere meid te wijzen. Ik dumpte mijn oortjes snel en gemakkelijk; een actie die mooi in één lijn lag met wat er zich op dat moment afspeelde. Owen dumpte iemand in mijn coupé. Over de telefoon. Dat was het ontroerende geluid dat de akoestiek van de sprinter blootlegde (anders dan de rommelende buiken en rochelende kelen).
Ik noem de gedumpte partij even Rochella, omdat ik net het woord rochelen gebruikt heb en weinig creativiteit over heb voor het bedenken van een naam. Blanke Rochella bleef, met een aanstekelijk Surinaams accent dat ze zichzelf prijzenswaardig goed heeft aangeleerd, Owen stijlvol smeken om genade. ‘Owen, wat de fok maak je het uit met mij? Fucking lul. Vorige week doe je leuk met me, meteen het bed in en shit. Nu zeg je ineens dat je geen gevoelens meer hebt? Jij bent zo zielig jongen. Ik pik dit niet van jou. Jij mag het niet uitmaken van mij. Doe even normaal mongool, kan toch niet dit?’
‘Kan wél,’ antwoordde Trudy met een hoorbaar Brabants accent, terwijl ze haar wandelstok tot mitrailleur transformeerde. De situatie werd bijna Disney-waardig. ‘OWEN, LUISTER! Jij gaat meteen naar bed met die slet om wraak te nemen op mij, dus ik doe het ook met Kevin en dan ga je MIJ dumpen? Doe ff normaal. Je weet heus wel dat we bij elkaar horen. Beter ga je met me.’ De coupébevolking begon te participeren in de issue, omdat Rochella steeds meer in detail besloot te treden over zekere lengte- en diktematen en oeh’s en ah’s.
Trudy handelde in het belang van de gehele coupé door statig op te staan en het commentaar te leveren dat je van een 70-jarige verwacht: ‘En nu houd je je bek meisje, nu is het écht genoeg, god wat ben ik blij dat je mijn schoondochter niet bent.’ Waarop Rochella beschaafd schreeuwde: ‘Houd zelf je vieze bek jongen, iedereen heeft weleens problemen in z’n leven hoor. Jezus’. Klopt, maar die bespreken we niet allemaal en trein public. Als Owen nog niet helemaal afgeknapt was op Rochella, was hij dat nu resoluut. In het muisstille ogenblik dat volgde hoorden we Rochella opgehangen worden.
Hoe durfde hij haar eigenlijk op te hangen na zo’n fijne 1-op-1 (plus wat meeluisteraars dan)? Ik moest er bijna van plassen, maar dat had natuurlijk niet gekund. Uit gedeelde frustratie luisterde ik maar naar ‘Feelin Single’, wederom van ome R. Kelly. Ik leefde zo ontzettend mee met Rochella, dat arme kind. Zo maagdelijk wit als ze was, zo schitterend in contrast met haar zwarte stem. Wat een lul is het ook hè, die Owen.
Alleen maar nette verhalen 